In de voortuin heeft hij een buurtkastje staan vol levensmiddelen.

, , .
In de voortuin heeft hij een buurtkastje staan vol levensmiddelen en menstruatieartikelen. ‘Ik las op LinkedIn over verborgen armoede. Dat raakte me. Op Sogoed.nl vond ik een Buurtkastje, gemaakt door mensen met psychische problemen. In de werkplaats van Sogoed wordt door hen gezaagd, geschuurd, gelachen en geverfd. Stichting Welzijn Velsen-Noord vergoedde het kastje en gaf € 50 om op te starten. Een mooi gebaar.’
In het kastje vind je houdbare melk, beschuit, rijst, wraps, groenten en fruit in blik, maar ook tampons en inlegkruisjes. Buurtbewoners die moeite hebben om rond te komen, kunnen uit dit kastje een product pakken dat ze nodig hebben. ‘In het begin ging het weleens mis. Kinderen vonden het buurtkastje natuurlijk ook interessant. Lagen de tampons opeens in het park. Dat is de bedoeling niet. Gelukkig hebben ouders hun kinderen daarop aangesproken en gaat het nu goed. Ook was er een man die in nog geen halve minuut het hele kastje leegde in zijn tas. Mijn vrouw liet hem weten dat hij altijd welkom is, maar dat hij ook wat voor een ander achter moet laten.
Omwonenden zijn heel betrokken bij het vullen van het buurtkastje. Als Peter na een à twee maanden door zijn voorraad heen is, hoeft hij maar een bericht te plaatsen op zijn Facebookpagina BuurtkastjeVelsenNoord of in de groep Je bent en Velsenoorder als… en de voorraad wordt aangevuld. ‘Dat we het samen doen vind ik waardevol. Het kastje wordt nu door iedereen normaal gebruikt. Zowel door degene die iets haalt als degene die iets brengt. Buurtbewoners weten wat de bedoeling is; geen alcohol, geen producten die over de houdbaarheidsdatum zijn, geen artikelen die eigenlijk voor de kringloopwinkel bedoeld zijn. Mensen helpen graag door te geven. Er is ook iemand die woont verder weg, maar omdat hij het initiatief omarmt doneert hij maandelijks € 10. Dat ben ik er zelf ook ongeveer aan kwijt.’
Het buurtkastje is en kleine moeite en heeft een groot effect. Groter dan Peter van tevoren had bedacht. Hij had wel een vermoeden dat ook in Velsen-Noord sprake is van verborgen armoede, maar kon zelf niemand aanwijzen. ‘En nog steeds niet, want wie komt blijft anoniem. Het kastje staat uit ons zicht. Een enkeling maakt zich kenbaar en belt aan met de vraag of we nog melk hebben bijvoorbeeld. Of om te laten weten hoezeer hij of zij het kastje waardeert, omdat het gezin bijna niet rondkomt. Het kastje staat er nu ruim een half jaar. In het begin kwamen mensen vooral ’s avonds. Nu de schaamte af lijkt te nemen, want dat speelt, wordt er vaker gewoon overdag iets uit het kastje gehaald.’
Bron: Gemeente Velsen
Volg ons op Socialmedia
Pin Share

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Previous post Weergaloze Southwind Raptor bezorgt Nederland eerste interlandzege
Next post Het laatste rondje bij Eetcafé aan de Sluizen
Twitter
Follow Me
%d bloggers liken dit: